یک دستاورد درخشان در کامپوزیت های فلزی
ورق مسی با روکش نیکل مانند قرار دادن میخها روی دونده است-مس یک بستر رسانا قابل مقایسه با نقره خالص ارائه میکند (مقاومت فقط 1.72 × 10-8 Ω·m)، در حالی که آبکاری نیکل مانند ضد لغزشها عمل میکند. این ترکیب رسانایی را در بیش از 95 درصد ارزش ذاتی مس حفظ می کند در حالی که مقاومت اکسیداسیون را 3 برابر افزایش می دهد. در سطح میکروسکوپی، فرآیند آبکاری یک لایه نیکل متراکم و نانوکریستالی را تضمین می کند و هنگامی که ضخامت بین 0.5-5 میکرومتر کنترل می شود، تعادل ایده آلی بین رسانایی و حفاظت به دست می آید.
سه مزیت غیر قابل تعویض
تماس پایدار: لایه نیکل دو برابر سخت تر از مس است و 1000 چرخه درج و حذف در 200 درجه را تحمل می کند.
وفاداری سیگنال: نوسانات امپدانس در سناریوهای فرکانس{0}بالا کمتر از 1/3 مس خالص است.
کنترل هزینه: در مقایسه با راه حل های آبکاری طلا، هزینه های مواد تا 60٪ کاهش می یابد و عملکرد جوشکاری برتر است.
جهت تکامل آینده
محققان در حال توسعه فناوری آبکاری گرادیان برای ایجاد یک لایه انتقال اتمی-سطح سطح در رابط نیکل-مس هستند. داده های آزمایشگاهی نشان می دهد که این ساختار می تواند مقاومت سطحی را تا 40٪ کاهش دهد در حالی که عمر خستگی خمشی را تا پنج برابر فرآیندهای سنتی افزایش می دهد. پیشرفت دیگر، پوشش خود{5}}ترمیمی است. هنگامی که ریزترکها روی سطح ظاهر میشوند، یونهای فلزی ساخته شده به طور فعال برای ترمیم عیوب حرکت میکنند.
